Xilaskarlıq missiyası (2-ci hissə)

Heydər Əliyevin ikinci hakimiyyət dövrü dövlət müstəqilliyimizə qovuşduğumuz mərhələnin çox çətin, mürəkkəb və ziddiyyətli illərinə təsadüf etdi. 1990-cı illərin əvvəlləri Azərbaycanın tarixinə ağır faciələrin yaşandığı zaman kəsiyi kimi həkk olub: ölkəmizin ərazisinin 20 faizi işğal edilmiş, 1 milyondan çox vətəndaşı öz doğma yurd-yuvasından didərgin düşərək qaçqın və məcburi köçkün həyatı yaşamağa məhkum duruma düşmüşdü. O illər Heydər Əliyev üçün xüsusilə çətin keçmişdi. Lakin böyük şəxsiyyət qeyri-adi iradəsi, uzaqgörənliyi, məharəti ilə mərhumiyyətlərə və çətinliklərə sinə gərməyi bacarmışdı.

Avtoritar Sovet rejiminin qəddarlığı sayəsində Azərbaycanda baş vermiş 20 Yanvar faciəsindən sonra doğulduğu Naxçıvana qayıtmış ulu öndər xalqın iradəsi ilə Naxçıvan Ali Məclisinə rəhbərlik etməyə başlamışdı. 17 noyabr 1990-cı ildə Naxçıvan Muxtar Respublikası Ali Məclisinin birinci sessiyası keçiriləndə Heydər Əliyevin təşəbbüsü ilə ilk dəfə olaraq üçrəngli bayrağımız dalğalandı. Məhz bu hadisə müstəqillik uğrunda mübarizə tariximizin ən parlaq səhifəsinə çevrilmişdi. Bu, azərbaycançılıq ideologiyasının ilk təntənə anı idi. Bu, həm də üçrəngli, ay-ulduzlu bayrağımıza, milli-mental dəyərlərimizə sədaqətini ifadə edən Heydər Əliyevin özünü təhlükə qarşısında qoyaraq xalqına xidmət etməyi hər şeydən üstün tutmasının, bu yolda hər hansı çətinlikdən, qadağadan qorxmadığının bəyan edilməsi idi. Yalnız doğma yurduna sonsuz sədaqəti, məhəbbəti olan liderlər belə qətiyyətli addımlar atmağa qadirdirlər.