İohann Volfqanq Höte

Almaniyanın dövlət xadimi, şairi və dramaturqu Höte tarixdə "100 ən çox öyrənilmiş şəxsiyyətlər" siyahısında olan dahilərdəndir.  Höte  həyatı boyu ağır xəstəliklərdən əziyyət çəkib. Sağlam həyat tərzi sürən dahi  tütün, qəhvə kimi həyatın  "ləzzətli zəhərlərindən" uzaq dururmuş. Tüstü qoxusuna dözə bilməyən Höte sadəcə, siqaret çəkən adamı  görəndə belə xəstələnərdi.  Burnuna tüstü qoxusu gələndə isə  həmin gecə kabuslar görərdi. Soyuq suda üzmək, rəqs etmək, səyahət etməyi və ata minməyi xoşlayan şairin ən çox sevdiyi çiçək  bənövşə idi. Ona görə də, o, hər səyahətə, yaxud gəzintiyə çıxanda özü ilə bu çiçəyin toxumlarından bir çanta götürərdi ki,  onu ətrafdakı uyğun olan  yerlərə səpələsin.

Hötenin sevmədiyi başqa şeylər də vardı: məsələn, itlərin hürməsi və sarımsaq qoxusu ona pis təsir edirdi. Məşhur şairin eynəkli adamlardan isə lap zəhləsi gedərdi. Əsərlərinin çoxunda romantik hisslərini təsvir etməyə çalışan yazar tez-tez xaraktercə  bir-birinin əksi olan qadınlarla qəribə sevgi üçbucağına düşürdü: biri şirin və həlim, ikincisi yetkin və təcrübəli. Deyilənlərə görə,  Hötenin sevdiyi qadınların çoxu onun üçün əlçatmaz olub. Şair tez-tez dostlarının arvadlarına  vurulurmuş. Hətta 74 yaşında ikən dahi hələ 20 yaşı  tamam olmayan və özünün "qızım" adlandırdığı Ulrike fon Leventsova evlənmək təklifi də  edibmiş. Qız isə bu təklifdən imtina edərək, ona rədd cavabı vermişdi.

Şair demək olar ki, bütün həyatı boyu "Faust" əsərinin üzərində işləyib. Bu fikir onun  ağlına  hələ 20 yaşında ikən  gəlibmiş. Faciəvi əsərini  ölümündən bir neçə ay əvvəl bitirən dahi, onu ölümündən sonra nəşr etdirməyi vəsiyyət etmişdi.

Hötenin ən qəribə xüsusiyyəti isə kabinetinə təmiz hava sızmasına imkan verməməsi idi. Ona görə də, şair təmiz havaya zərrə qədər çıxışı olmayan, yalnız hermetik şəkildə bağlanmış otaqda işləyirmiş.  Yelçəkəndən ehtiyat edən dahi yazarın bu qorxusu əbəs yerə deyilmiş. 82 yaşında soyuqdəymədən dünyasını dəyişən şairin son sözləri belə olub: "Xahiş edirəm, pəncərəni bağlayın".

Bu məlumat "Respublika" qəzetinin "Dahiləri bir də belə tanıyaq" rubrkasından götürülmüşdür.