Fikrət Əmirov

Azərbaycan musiqisinə "Min bir gecə", "Şur", "Azərbaycan kapriççiosu" və "Sevil" kimi könülləri fəth edən saysız mahnılar bəxş edən, əsərlərində öz bənzərsiz üslubunu yaradan, musiqisi xarici ölkə dinləyicilərini heyrətləndirən dahi bəstəkarımız Fikrət Əmirov... "Mən bir zirvə tanıyıram. Uca zirvə... Günəşli zirvə... Vüqarlı zirvə... O zirvə dünyanın hər yerindən görünür. Bəzən Nyu-Yorkun alqışlarından titrəyən konsert salonları o zirvəyə səcdəyə gəlir, bəzən dumanlı Londona o zirvədən şəfəqlər süzülür..."  - bu sözləri xalq şairimiz Nəbi Xəzri dahi bəstəkarın iki böyük şedevri - "Şur" və "Kürd ovşarı" haqqında demişdi...

Bəstəkar tarzən Məşədi Cəmil Əmirov və Dürdanə xanımın ailəsində, Gəncə şəhərində anadan olmuşdur. O ailənin ikinci övladı idi və uşaqlığından atası Məşədi Cəmil Əmirovun əsərlərinə, xüsusilə musiqilərinə qulaq asırdı. Onun bəstəkar kimi formalaşmasında o dövrün sənətkarlarının, bir sözlə, yaşadığı mühitin təsiri olub. Atası qəfil vəfat edəndə  Fikrətin 6 yaşı var idi. Dürdanə xanım 6 övladını tək böyütməli olub. Fikrət Əmirov yaşadığı çətinliyə baxmayaraq, atasının sənət yolunu davam etdirmiş, ailəsində ondan cəmi 1 yaş böyük olan bacısı Yaxşı xanımla çalışmışdır. Gəncədə bacısı ilə Uşaq Yaradıcılığı olimpiadalarına qatılmağa başlayan bəstəkar, bu olimpiadalarda Azərbaycan xalq mahnılarını oxuyan Yaxşı xanımı müşayiət edib. Yeri gəlmişkən qeyd edək ki, həmin ərəfədə istedadlı ifaçıları seçmək üçün Gəncəyə gələn Üzeyir Hacıbəyov burada Məşədi Cəmilin övladlarının istedadının şahidi olmuşdur.

Fikrət Əmirov Bakıya gələrkən gələcək peşəsini seçmək barədə çox düşünür və anası Dürdanə xanımın məsləhətilə konservatoriyaya daxil olur. Beləcə, gənc Fikrət Əmirovun Bakıda Azərbaycan musiqisinin tacı sayılan  Üzeyir Hacıbəyov və böyük sənətkar Bülbüllə əhatə olunan tələbəlik illəri başlayır.

Fikrət Əmirov Bakıya gəldiyi ilk illər bacısı Yaxşı xanımla qohumlarının evində yaşayır. Sonra isə skripkaçı dostu ilə Dmitrov küçəsində bir evdə qalır. Dostu hərbi xidmətə çağırıldıqdan sonra bu evdə tək yaşamağa başlayır. Həmin illəri bəstəkarın bacısı Şəfiqə xanım bu cür xatırlayırdı: "Fikrətin yaşadığı evə gələndə dəhşətə gəldim. Onun ev şəraiti olduqca ağır idi. Boş, soyuq otaqda sadə taxta masa, iki stul və dəmir çarpayı vardı. Yağış yağanda evə damırdı və o, hər dəfə çarpayısını dəyişdirməyə məcbur olurdu. Bütün bu çətinliklərə baxmayaraq, Fikrət böyük həvəslə oxuyur və yazıb-yaradırdı".

Fikrət Əmirov həkim Aidə Əmirova ilə ailə həyatı qurmuş, bu evlilikdən onların Cəmil və Sevil adlı övladları dünyaya gəlmişdir. Sonralar Aidə xanım vəfat etmiş və o, yazdığı "Min bir gecə" baletini həyat yoldaşına həsr etmişdir.

Deyirlər, bəstəkarın ən çox sevdiyi alət tar olub. Onun atası tarzən olduğundan, özü də eyni zamanda tarda ifa edə bilirdi. Bəstəkar öz xatirələrində qeyd edir: "Məni bəstəkar edən Azərbaycan tarıdır, Azərbaycan musiqi alətlərinin gözü tardır. Tar öz ahənginə, tembrinə, diapazonuna, gücünə görə təkcə bir alət deyil, sanki bir orkestri əvəz edir".

62 yaşlı bəstəkar son əsəri olan "Nizami" baletini tamamladıqdan sonra qəfil xəstələnir. İlk vaxtlar bu xəstəliyə əhəmiyyət verməsə də, onun səhhəti getdikcə pisləşir və vəfat edir. Yaxın dostunun ölümündən sarsılan Mirzə İbrahimov "Kommunist" qəzetində dərc etdirdiyi "Sənət zirvəsində" adlı məqaləsində qeyd edir: "Fikrət Əmirov musiqisi milli olduğu qədər də, beynəlmiləldir. Onun sənətinin pərəstişkarları dünyanın hər yerindədir. Fikrət Əmirovun sehrkar musiqisi sevimli bəstəkarımızın ömrünü əbədi edəcək… Sorağını əsrlərdən-əsrlərə aparacaqdır"...

Bu məlumat "Respublika" qəzetinin "Dahiləri bir də belə tanıyaq" rubrikasından götürülmüşdür.