Aqata Kristi

Onu "cinayətlər, dedektivlərin kraliçası" adlandırırdılar, amma "Ölüm hersoginyası" titulunu xoşlayırdı Aqata Kristi. Yüzlərlə ölüm və oğurluq hadisəsinin ideyası yaranırdı dünyaca məşhur bu yazarın dahi təfəkküründə. Odlu silahdan zəhləsi getsə də, zəhərləri daha cəlbedici hesab edirdi.

Dediyinə görə, yazıçı nə isə toxuyanda, qonaqlarla söhbət edəndə, hətta qab yuyanda belə yazacağı romanı haqqında düşünürmüş: "Qab yumaq o qədər axmaq məşğuliyyətdir ki, istər-istəməz qətl haqqında düşünürsən". Bəzən hər hansı bir ideya gələndə unutmamaq üçün bloknotunda qeydlər aparar, sonra əsərində istifadə edirdi.

Şöhrətdən sonra özünü evdar qadın adlandırmağa üstünlük verən "dedektivlər kraliçası" ədəbi rahatlıq məsələlərində çox təvazökar idi. Yemək masası, mərmər yuyucu dəzgah və ya avtomobilin salonu olsun, hər yerdə işləyə bilərdi. Yaradıcılıq üçün öz ofisi yox idi, dediyinə görə, yalnız bir yazı makinasına və sabit bir masaya ehtiyacı var idi. Məlumdur ki, Kristi əl yazısı qeyd etməyi çətinləşdirən disqrafiyadan əziyyət çəkirdi, buna görə də əsərlərinin çoxu diktə olunurdu. Hətta ömrünün sonuna kimi tanınmış yazıçı ciddi qrammatik səhvlər də buraxırdı.

Kristinin əsər yazmaq vərdişi də çox qəribə idi. Detektiv yazmaq üçün ona isti vanna və alma lazım olurdu. Saatlarla vannada oturub alma yeyərək ölüm hadisələrinin labirintini quraşdırırdı. Ondan soruşanda ki, niyə zəhərdən çox istifadə edir, cavab verirdi ki, qan içində uzanmış ölülərdən xoşum gəlmir. Odlu silahdan isə qaçıram, çünki bundan tamamilə başım çıxmır. Zəhərləmək isə o qədər asandır ki...

Əvvəllər əczaçı işləyən, zəhərlər və onların insan bədəninə təsirlərini öyrənən Aqatanın romanlarında cinayətlərin çoxunun zəhərlənmə ilə bağlı olması heç də təsadüfi deyil.

Heyvanlara qarşı çox həssas olan yazıçı hətta bir gün tennis toruna yapışıb qalmış bir kirpini xilas etmək üçün məcburən ona xloroform iylədib həyata qaytarıbmış.

Adamların arasında ilişib qalmaq, basabas, yüksək səs, çox danışan insanlar, ziyafətlər, xüsusilə kokteyl ziyafətləri, siqaret, içkilər, marmelad, soyuq yemək, boz səma və quşların ayaqları sən demə onun gözünün düşməni imiş. Ən nifrət etdiyi şey isə isti südün dadı və qoxusu imiş.

Uzun illər Alzheimer xəstəliyindən əziyyət çəkən 85 yaşlı yazar ömrünün son günlərinə yaxın belə deyirmiş: "Mən indi borca yaşayıram. Elə bil ki, dəhlizdə oturub çağırış siqnalını gözləyirəm. Ölümlə görüşə hazıram. Həmişə eskimo dondurmasını çox sevmişəm. Bir gün əziz qoca nənə üçün xüsusi təam hazırlanacaq və o, buzlu yola düşüb gedəcək. Və bir daha qayıtmayacaq...".

Bu məlumat "Respublika" qəzetinin "Dahiləri bir də belə tanıyaq" rubrkasından götürülmüşdür.